home          contact          links

Gedichten



Het torenlicht

Jouw stralen glijden over haar rode haar
Heel even maar
Jouw stralen weerkaatsen in haar ogen
Heel even maar
Jouw stralen raken mijn lege horizon
Heel even maar
Jouw stralen verlichten mijn pad
Heel even maar

Nooit dooft jouw licht
Alleen jouw stralen
Bereiken mij niet meer
Alleen jouw stralen
Bereiken haar niet meer
Alleen jouw stralen
Bereiken ons niet meer

De leegte van jouw licht
Wordt eens gevuld
Met nieuwe liefde
Met nieuwe hartstocht
Met nieuw geluk





Schaduw

De zon is even bedekt
Haar warme stralen gedoofd
Maar als je in mijn liefde gelooft
Is zij snel weer tot leven gewekt





Jammer

Dinie
Dronk Martini
Uit een glas
Dat het hare niet was
Haar spijt
Kwam niet op tijd
Nadat ze merkte
Hoe snel het gif werkte





De mooiste ogen

Jouw ogen
Onzeker en kwetsbaar
Als ze je mogen
Zacht en onstuitbaar

Jouw ogen
Triest en betraand
Als ze je mogen
Vrolijk en meegaand

Jouw ogen
Afstandelijk en defensief
Als ze je mogen
Dichtbij en offensief

Jouw ogen
Zakelijk en gedragend
Als ze je mogen
Liefdevol en zaadvragend

Jouw ogen
Zonder liefde en vol smart
Als ze je mogen
De spiegel van je hart





Max

Liefdeloos leven
Schone schijn
Geduldig gegeven
Pijnloze pijn

Krachtige krachten
Zonnig zijn
Gedreven gedachten
Nicole en Martijn

Dagende dag
Stralend straks
Lavende lach
Maximaal Max





De vuurtoren

Op een eenzame duintop
De voeten in het groen
Je lichtende kop
Boven een roodwit blazoen
Fier jouw stralen
Over duin en woeste zee
Talrijk de verhalen
De storm draagt ze mee
Naar nieuwsgierige oorden
Vol bekrompen ongeloof
Alles willen ze vermoorden
Iedereen is doof
Onze droom gaat overwinnen
De toren is ons licht





Aphrodite

Gouden haren blinken in de zon
Azuurblauw water wenkt
De godin in warmte gedrenkt
Vaart haar eigen liefdesballon

Na negen lange nachten
Eindigt de reis van haar hart
Haar minnaar smeltend van smart
Moe van het eindeloze wachten

Het liefdesvuur bereikt hoge pieken
Lichamen versmelten in een symfonie
Intensiverend in gloedvolle harmonie
Wegvliegend op volle wieken





Hoop

Een ondeugende oogopslag
Doorboort een eenzame ziel
Duizenden vlinders marcheren
In een verlangende buik

De avond valt
In een ijzingwekkend niets
Zelfs de natuur zwijgt
Wie doet het licht aan

De dageraad mist elke glans
Duiven zijn het koeren verleerd
Elke herinnering doet pijn
Zoet verschraalt tot bitterheid

Duintoppen wuiven de zon tegemoet
Een uitdagende strohalm wenkt
Verkleumde handen grijpen mis
Eens zullen zij zich verwarmen





Waarom nu pas ?

Een bloem met fragiele meedraden
Een zonnestraal door gekleurd gebladerte
De glimlach van het kind op de step
De trouwe ogen van een kwispelende hond

Waarom nu pas?

De glinstering in het kabbelende beekje
De groene kikker met zijn bolle ogen
Een meeuw zwevend boven de vissersboot
Een ontluikend sneeuwklokje in het gras

Waarom nu pas?

De streling van jouw liefdevolle hand
De kussen van jouw zachte lippen
De verlangens van jouw vragende ogen
De warmte van jouw diepe zuchten

Doen me beseffen dat ik leef

Waarom nu pas?





over de auteur
boeken
perspublicaties
reacties lezers


Thijs Visser toevoegen aan je netwerk via LinkedIn naar bovenkant pagina

© copyright 2007- - Thijs Visser, Arendsnest · sitemap · xml · webdesign: ædesign Inloggen Webmaster



   pageviews